Ir al contenido principal

Destacados

23 de abril, DÍA DEL LIBRO.

Lola Parra Bernardo Rabasss Nazia Berani Andrés Barriales Dori Sánchez Charo Menéndez Ángel Jesús Dominguez El primero se lo tengo para una sobrina que se va independizando de los padres al irse a estudiar a otra ciudad y el segundo ha sido mi última compra para esta semana pasada. Me faltan de leer los últimos capítulos, pero me ha ayudado a entender la novela y posterior película "Patria", en lo relativo al perdón como salud tanto para el que perdona como para el que ofende. María José Recio. Manoli González Matilde Chaves Carmen Camarasa Tomás Santana Isabel Sosa Ofer Pérez  Miguel González Raquel López Puri Fraile Feli Pérez Carmen Fernández Mari Cruz Sierra Irene Burgueño Marisa Álvarez Eladio Saez Romina Florencia Domi Gómez Emiliano Alonso Cristina Martin Mercedes García Libro de relatos muy fluido y que provocan muchas y diversas emociones  María Ángeles Vázquez Novela de la serie de Eladio Monroy.  Ambientadas en Las Palmas de Gran Canaria. Eladio recibe el encar...

S.MARTINHO POR JOSÉ DE CAMPOS



                          S. MARTINHO

 

Viveu no século quarto

Aquele nobre guerreiro,

Da era dita cristã,

teve por grande afã

De jovem aventureiro,

Empenhar seu braço forte

Ao serviço de Mavorte

 

Sendo nado na Panónia,

Província do grande Império,

Filho dum oficial

Da guarda imperial,

Cedo toma o ministério

De fervoroso devoto

Naquele lugar remoto

 

Rumando a terras da Gália

No tempo de Constantino,

Era um novel cavaleiro

Que por dever de guerreiro

Deixara de ser menino,

Mas sem esquecer a fé

Que Roma punha de pé

 

Tornando-se conhecida

Sua vida exemplar,

Chegam-nos belos relatos

Dos seus milagrosos actos,

Que, na hoste militar,

Eram vistos com tal espanto

Que o tomaram por santo

 

Naqueles tempos de antanho

Era uso, os cavaleiros

Usarem capa rodada,

Protectora da nortada

E dos frios nevoeiros,

Ao saírem dos quartéis

Nos seus velozes corcéis

 

E era assim que Martinho

O garboso cavaleiro,

Trajava quando saía

Em patrulhas de vigia,

Com seu uniforme inteiro

Que incluía uma espada

De aço, bem afiada

 

A sua maior proeza

Que perdura eternamente,

Foi que um dia o cavaleiro

Cavalgando num carreiro,

Tropeça num indigente

A quem dá parte da capa

Com que o pobre se tapa

 

Este gesto de nobreza

Colhe tal favor celeste,

E foi tão abençoada

A mão que empunhou a espada,

Que, ao cortar parte da veste,

As tardes que eram já frias

Tornaram-se em quentes dias

Na História da Cristandade,

Esta profunda lição

Daquele Santo Guerreiro

Que é nosso Padroeiro,

Perdurou na tradição

Que nos ensina o caminho

Do Verão de S. Martinho

 

Mas a esta tradição,

Está também associada

A velha arte de Baco

De regar com vinho fraco

A boa castanha assada,

Embora haja quem diga

Que prefere a jeropiga

 

Nesta quadra de euforia,

Existem tantos ditotes

Sobre o beber com fartura,

Que, alguns com mais bravura,

Mostram que possuem dotes,

Só pela força do vinho,

Quase iguais aos de Martinho

 

Faça-se pois arraial,

Que o povo se regozija

De manter a tradição

E apanhar um pifão

Em dia de festa rija.

Provemos então as águas

Para afogarmos as mágoas

 

 

José de Campos

 

Comentarios

Entradas populares